ΙΔΕΟπολις

α. «τόνδε προς πέτραις/ υψηλοκρήμνοις τον λεωργόν οχμάσαι/ αδαμαντίνων δεσμών εν αρρήκτοις πέδαις»   (Αισχύλος «Προμηθεύς Δεσμώτης» , στ. 4-6, τον πανούργο τούτον να τον καρφώσεις εκεί πάνω στα βράχια τ’ αψηλόγκρεμνα, δεμένον μ’ ατσάλινα δεσμά που να μη σπάνε). β. «Σήμερον κρεμάται επί ξύλου ο εν ύδασιν την γην κρεμάσας»   (Από τα πάθη του Χριστού, Μ. Πέμπτη και Παρασκευή). Στη μυθολογία και στη θρησκεία πολλών λαών ανευρίσκεται η εικόνα του  «πάσχοντα ανθρώπου»  ή και  Θεού.  Οι άνθρωποι αρέσκονται να πιστεύουν πως κάποιος άνθρωπος ή θεός τους προστατεύει ή και τους σώζει. Τα  πάθη  τους δεν επιβεβαιώνουν μόνο το μέγεθος της θυσίας και της προσφοράς τους αλλά και την εγγενή αδυναμία των ανθρώπων να υπερβούν το φόβο και την  αγωνία  που απορρέουν από τη συνειδητοποίηση της  περατότητάς  τους (θνητά όντα). «Θνητούς γ’ έπαυσα μη προδέρκεσθαι μόρον» (απελευθέρωσα τους θνητούς απο το φόβο του θανάτου) (Αισχύλου «Προμη...

      “Οι μόνοι που θα είναι πραγματικά ευτυχείς είναι αυτοί που έχουν βρει πώς να εξυπηρετήσουν” ( Albert Schweitzer ).   Οι Πυρκαγιές του καλοκαιριού και οι Πλημμύρες στη Θεσσαλία πέραν των αρνητικών στοιχείων που τις ακολούθησαν ως παράγωγα φαινόμενα, προκάλεσαν και την ανάδειξη κάποιων συμπεριφορών ανθρωπιάς και κοινωνικής αλληλεγγύης είτε από οργανωμένους φορείς είτε από μεμονωμένα άτομα. Όλες αυτές οι συμπεριφορές άμεσα ή έμμεσα παραπέμπουν στο κίνημα του Εθελοντισμού , που ο ρόλος του ως προσωπικής αξίας και κοινωνικής αρετής είναι αναμφισβήτητη.                            Ο Εθελοντισμός ίδιον του ανθρώπου Όσοι προσπαθούν να ανιχνεύσουν τις θεμελιώδεις διαφορές του ανθρώπου με το υπόλοιπο ζωικό βασίλειο εύκολα καταλήγουν στις ακόλουθες διαπιστώσεις: α. Ο άνθρωπος υπερτερεί των ζώων αφού διαθέτει νου, λογική και καθορίζει τη συμπεριφορά του σύμφωνα με τις...