Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Νοέμβριος, 2019

«Ουρλιάζεις, επειδή φοβάσαι»

Εικόνα
            Οι λεκτικοί διαξιφισμοί των πολιτικών μας – που όχι σπάνια αγγίζουν τα όρια των «ουρλιαχτών» - αποκαλύπτουν την απουσία παιδείας στο επίπεδο της τήρησης των κανόνων του διαλόγου και της δημοκρατίας γενικότερα. Οι πολιτικοί αναλυτές στις κραυγές και τα ουρλιαχτά των τρόφιμων της πολιτικής εξουσίας διαβλέπουν μια συνειδητή προσπάθεια να πείσουν όχι τόσο τους πολιτικούς τους αντιπάλους αλλά το εκλογικό σώμα για την ανωτερότητα των θέσεων τους και για το πάθος τους στη διακονία του κοινωνικού συμφέροντος.             Κάποιοι, άλλοι, όμως, και κυρίως οι ψυχαναλυτές στα ουρλιαχτά ανιχνεύουν περισσότερο το φόβο , την αγωνία και την ανασφάλεια των πολιτικών μας - και όχι μόνο αυτών - και λιγότερο τη δύναμη των επιχειρημάτων. Οι φωνασκίες, οι κραυγές και τα ουρλιαχτά στον πολιτικό διάλογο υποβιβάζουν όχι μόνο τα υποκείμενα αυτών αλλά και την ευπρέπεια - ηθική της δημοκρατίας. Στο τέλος όλες αυτές οι φωνητικές «εξάρσεις» - κενές πολιτικού περιεχομένου - καταντ

ΛΕΞΕΙΣ: Η άλλη εξουσία

Εικόνα
            α . «Ανάγκη μεγάλων γνωμών και διανοιών ίσα και τα ρήματα τίκτει» (Αισχύλος – Για να κατορθώσει κανείς να αποδώσει μεγάλες έννοιες, έχει ανάγκη και από τις ανάλογες λέξεις).             β . «Οι λέξεις είναι καρφιά για να κρεμάμε πάνω τους ιδέες» (Χένρυ Γουάρντ Μπίτσερ)             γ. «Η εξουσία ασκείται σε μεγάλο βαθμό με τις ιδέες! Άρα με τη γλώσσα, με τις λέξεις» .             Οι λέξεις μας είναι τα σήματα της σκέψης . Αν υπερηφανεύεσαι για τη σκέψη σου, πρέπει να φροντίζεις και για την αισθητική των λέξεων. Γιατί «λάθος λέξη → λάθος σκέψη» . Όλα στη ζωή μας προσδιορίζονται από τον πλούτο και την αισθητική των λέξεων. Αυτές μας ομορφαίνουν και οι ίδιες μας εκθέτουν – σκιάζουν . Την ασχήμια όμως της σκέψης πώς να την κρύψεις; Η σιωπή δεν αποτελεί πάντα πανάκεια. Λέξεις και Σκέψη             Οι λέξεις , λοιπόν, μας αποκαλύπτουν τα μυστικά του σύμπαντος και μας εμπλουτίζουν με νέες γνώσεις. Ο

Φιλοσοφία και Σκέψη

Εικόνα
«Η φιλοσοφία είναι το μικροσκόπιο της σκέψης» (Ουγκώ)             Η έξοδος του ανθρώπου από το ζωικό βασίλειο και ο μετασχηματισμός του σε πνευματικό ον επιτεύχθηκε από τη στιγμή που άρχισε να κυριαρχεί πάνω στα ένστικτά του και να καθορίζει τη συμπεριφορά του με τη δύναμη της λογικής. “ Primum vivere deinde philosophari ”             Το δεύτερο μεγάλο άλμα προς το «βασίλειο» της λογικής έγινε, όταν ο «κοινωνικός» άνθρωπος αναγκάστηκε να επικοινωνεί, να συνεργάζεται και να εργάζεται. Όλα αυτά εμπλούτισαν τις εμπειρίες αλλά ταυτόχρονα διεύρυναν και τους ορίζοντες της σκέψης του. Το αποφασιστικότερο, όμως, βήμα προς την πνευματική του τελείωση έγινε, όταν μέσα στην ογανωμένη «πολιτική κοινωνία» εκπαιδεύτηκε στο «άρχειν» και στο «άρχεσθαι». «Εάν μη οι βασιλείς φιλοσοφήσωσιν ουκ έστιν των κακών παύλα» (Πλάτων)             Η δημιουργία λοιπόν του Homo pol i t i cus (άνθρωπος πολίτης) δεν θεμελίωσε μόνο το δημοκρατικό πολίτευμα αλλά