Αναρτήσεις

Αριστοτέλης: Ο θεωρητικός της “δουλείας” και ο προφήτης της Τεχνολογίας-Α.Ι;

Εικόνα
           *Γράφει ο Ηλίας Γιαννακόπουλος, Blog "ΙΔΕΟπολις"     &. Από το «Φύσει μὲν οὖν ἐστὶν ὁ μὲν δοῦλος » του Αριστοτέλη στο « ουδένα δούλον η φύσις πεποίηκεν» του Αλκιδάμα.         “φύσει μὲν οὖν διώρισται τὸ θῆλυ καὶ τὸ δοῦλον…” ( A ριστοτέλης, «Πολιτικά»,1252 b )            “καὶ ὁ δοῦλος κτῆμά τι ἔμψυχον,… καὶ ὥσπερ ὄργανον πρὸ ὀργάνων πᾶς ὑπηρέτης. εἰ γὰρ ἠδύνατο ἕκαστον τῶν ὀργάνων κελευσθὲν ἢ προαισθανόμενον ἀποτελεῖν τὸ αὑτοῦ ἔργον,…οὐδὲν ἂν ἔδει οὔτε τοῖς ἀρχιτέκτοσιν ὑπηρετῶν οὔτε τοῖς δεσπόταις δούλων :( A ριστοτέλης, «Πολιτικά»,1253 b , «Επειδή, αν τα εργαλεία μπορούσαν από μόνα τους να εκτελούν το καθήκον τους (ή αν υπάκουαν με τη σκέψη και προκαταβολικά), όπως λένε για τα δημιουργήματα του Δαίδαλου ότι κινούνταν μόνα τους, ή όπως οι τρίποδες του Ηφαίστου που έμπ...

Η “δικαίωση” των νεκρών: Ένας φιλοσοφικός μύθος.

Εικόνα
             *Γράφει ο Ηλίας Γιαννακόπουλος, Blog "ΙΔΕΟπολις"       «Συνελήφθησαν οι δράστες», «αν αποδειχθεί η εμπλοκή των συλληφθέντων, θα είναι λύτρωση και δικαίωση για τα θύματα», «οι ένοχοι θα οδηγηθούν στη Δικαιοσύνη», «τα θύματα επιτέλους δικαιώνονται». Αυτές οι φράσεις συνοδεύουν σχεδόν πάντοτε την εξιχνίαση ειδεχθών εγκλημάτων , όπως εκείνων της Marfin ή του εμπρησμού της οικίας του Νέστορα.            Αναμφίβολα, η σύλληψη και η τιμωρία των ενόχων αποτελούν θεμελιώδη υποχρέωση μιας ευνομούμενης πολιτείας. Η ατιμωρησία προσβάλλει τη μνήμη των θυμάτων και υπονομεύει την εμπιστοσύνη των πολιτών στη Δικαιοσύνη.               Ωστόσο, πίσω από τον δημόσιο λόγο παραμένει ένα ερώτημα που σπάνια τίθεται: M πορεί πράγματι η καταδίκη των ενόχων να «δικαιώσει» τους νεκρούς; Ή μήπως χρησιμοποιούμε τη...