Από το κίτρινο των Κολοκυθο-Ανθών στην Αριστοτελική Εντελέχεια.
*Γράφει ο Ηλίας Γιαννακόπουλος, Blog "ΙΔΕΟπολις" Μπορεί να είναι το κίτρινο χρώμα , μπορεί να είναι η πρωινή δροσιά (06.00 π.μ), μπορεί να είναι το θαύμα της λειτουργίας της φύσης, μπορεί να είναι η ψυχική διάθεση, μπορεί να είναι η εμμονή στο γνήσιο , μπορεί να είναι μια περίεργη αίσθηση ή αντίληψη για την ουσία της αισθητικής... Πολλά «μπορεί» να υπάρχουν που πρωί-πρωί, πριν χαράξει ο ήλιος και λίγο μετά τα πρώτα μακροβούτια των πουλιών για ανεύρεση τροφής στο ποτισμένο χώμα του κήπου, με ωθούν κάθε πρωί να συνομιλώ με αυτήν τη γνήσια ομορφιά της φύσης, την τόσο μοναδική και αυθεντική. Είναι η συναυλία του κίτρινου των κολοκυθο-ανθών που σε μαγεύει και σε καλεί να συνομιλήσεις για όλα όσα δραπετεύουν από τη μονότονη και χωρίς ενδιαφέρον ανθρώπινη επικαιρό...