ΙΔΕΟπολις

       *Γράφει ο Ηλίας Γιαννακόπουλος, Blog "ΙΔΕΟπολις"          «Α! όταν έκτιζαν τείχη πώς να μην προσέξω/Αλλά δεν άκουσα ποτέ κρότον κτιστών ή ήχον» (Κ. Καβάφης, «Τείχη»/1897).              Κι ενώ διάβαζα το ποίημα του Καβάφη «Τείχη» στάθηκα περισσότερο στον στίχο «Α, πώς δεν πρόσεξα», που με έναν τόνο εξομολογητικό καθιστά τον ίδιο τον ποιητή σχεδόν απολογούμενο απέναντι στην αδυναμία του να αντιληφθεί την ανέγερση των τειχών. Δεν άκουσε, αν και η ανέγερση ενός τείχους προϋποθέτει ήχο, κρότο, εικόνα, κίνηση.        Πώς είναι δυνατόν να μην είχε δει ή να μην   είχε συνειδητοποιήσει κάτι τόσο καθοριστικό; Αυτός ο προβληματισμός οδηγεί σχεδόν αβίαστα στο περίφημο πείραμα του «αθέατου γορίλλα», όπου οι άνθρωποι, απορροφημένοι σε μία συγκεκριμένη δραστηριότητα, αδυνατούν να δουν ακόμη και μια παράλογη, ολοφάνερη παρουσία μπροστά το...