Αναρτήσεις

Ο Καντ και ο ουκρανικός πόλεμος: Ο ρόλος της κατηγορικής προσταγής

Εικόνα
α. «Πράττε έτσι, ώστε η ρυθμιστική αρχή της βούλησής σου να μπορεί, συγχρόνως, να καταστεί καθολικός νόμος» ( Η κατηγορική προσταγή, Καντ) β. «Πράττε έτσι ώστε να χρησιμοποιείς την ανθρωπότητα τόσο στο πρόσωπό σου όσο και στο πρόσωπο κάθε άλλου ανθρώπου πάντοτε ως σκοπό και ποτέ μόνο ως μέσο». (Καντ)   Όταν ο Καντ διατύπωσε την Κατηγορική Προσταγή (α) ποτέ δεν θα φανταζόταν ότι θα μπορούσε να έχει εφαρμογή σε έναν πόλεμο στην καρδιά της Ευρώπης στις αρχές του 21 ου αιώνα και μάλιστα μεταξύ δύο ομόθρησκων λαών. Δύο κρατών – λαών που τον 20 ο αιώνα είχαν συνυπάρξει – αποτέλεσαν τμήμα μιας ενιαίας κρατικής και κραταιάς οντότητας, της Ε.Σ.Σ.Δ. (Σοβιετική Ένωση). Το οξύμωρο αυτής της σύμπλευσης, της Κατηγορικής Προσταγής με τον Ουκρανικό πόλεμο , καθίσταται πιο εμφανές στο βαθμό που στην γηραιά Ήπειρο ο ορθολογισμός και η ηθική – ηθικό χρέος αποτελούν ομόκεντρους κύκλους (ή υπάλληλους) με κέντρο την απόλυτη αξία, τον άνθρωπο (β). Τα παραπάνω στοιχεία – ορθολογισμός

Κριτήριο Αξιολόγησης στη Νεοελληνική Γλώσσα και Λογοτεχνία, Γ΄ Λυκείου (Ιστορική γνώση και μνήμη)

Εικόνα
ΚΕΙΜΕΝΟ 1 Η φωνή των πατέρων 1. « Ενοχλεί γενικά τον άνθρωπο η σκέψη ότι αυτό που είναι, αυτό που έχει, το οφείλει στους «πατέρες» , στις γενιές που πέρασαν. Θέλει, αισθάνεται την ανάγκη να βεβαιώνει τη δική του ύπαρξη, τη δική του παρουσία, να αυτοβεβαιώνεται , να χαίρεται τη δική του συμβολή. Μικρόχαρη η στάση αυτή, καθώς περιορίζει τον άνθρωπο στις ψυχολογικές αντιδράσεις, στο στενό κλοιό του εγώ, ή του παρόντος μόνο. Δεν του επιτρέπει να χαρεί και να ζήσει με τρόπο βαθύ την παρουσία του ανθρώπου μέσα στους αιώνες, με λίγα λόγια δεν του επιτρέπει να ζήσει μέσα του τον άνθρωπο σαν ον που δημιουργεί ιστορία. Δημιουργός ιστορίας είναι ουσιαστικά ο άνθρωπος. Και ιστορία θα πει συνεχής και αδιάκοπη πορεία, όπου τα βήματα του παρόντος, συνεχίζουν το βηματισμό του παρελθόντος και οδεύουν προς το μέλλον . Τα βήματα του παρόντος είναι αυτά που είναι, διότι συνεχίζουν το βηματισμό του παρελθόντος, ή καλύτερα, έχουν το νόημα που έχουν, γιατί είναι γεμάτα και ιστορία.   2. Μοναδικό