Τα Kαλοκαίρια της ζωής μας: Εικόνες και Μνήμες

          &. Γράφει ο Ηλίας Γιαννακόπουλος, Blog "ΙΔΕΟπολις"

        *Οι εικόνες ζυμώνουν τον χαρακτήρα  και τη ζωή μας!

         Το να υποστηρίξει κάποιος πως η ζωή μας δεν είναι τίποτε άλλο παρά το αποτέλεσμα των γονιδιακών μας καταβολών και των επιδράσεων του φυσικού και ανθρωπογενούς περιβάλλοντος συνιστά μια μάλλον κοινότοπη διαπίστωση. Χωρίς να υποτιμάται η σημασία τους, ίσως πιο γόνιμη και κάπως αιρετική είναι η θέση ότι τον χαρακτήρα μας ζυμώνουν, τη μνήμη μας τροφοδοτούν και τη ζωή μας νοηματοδοτούν οι εικόνες που συμπυκνώνουν τις μικρές και μεγάλες στιγμές της προσωπικής μας διαδρομής.

      Ανάμεσά τους, οι εικόνες του καλοκαιριού κατέχουν ξεχωριστή θέση, αφού διαφυλάσσουν ανεξίτηλα τις πιο φωτεινές εμπειρίες μας και παραπέμπουν στο φαντασιακό κάθε ανθρώπου για το αληθινό νόημα και το ζητούμενο της ζωής.

           Οι εικόνες του καλοκαιριού παραπέμπουν: Στην παιδική και εφηβική ηλικία, με τις μνήμες του θερισμού(1) να ανασύρουν πρόσωπα και βιώματα, σε ένα μαγευτικό ηλιοβασίλεμα(2), όπου τα δελφίνια χορεύουν πάνω στα κύματα· σε ένα φλιτζάνι καφέ δίπλα στην αμμουδιά(3), σε μια δροσερή μπύρα(4) που δροσίζει τις ημέρες του καύσωνα του Αυγούστου και στη συντροφιά ενός βιβλίου(5), που ταξιδεύει τον νου στον κόσμο της σκέψης, της φαντασίας και του προβληματισμού (βλέπε την παραπάνω εικόνα)                           

                 Κάθε καλοκαίρι αφήνει πίσω του κάτι περισσότερο από αναμνήσεις. Γίνεται ένα προσωπικό ημερολόγιο εικόνων, συναισθημάτων και εμπειριών που μας συνοδεύουν σε όλη τη ζωή. Άλλοτε μυρίζει στάχυ και ιδρώτα, άλλοτε θάλασσα και αλάτι, κι άλλοτε μια απλή στιγμή γαλήνης (ηλιοβασίλεμα/μπύρα/βιβλίο)που αποκτά ανεκτίμητη αξία.

                1.Ο θερισμός  

          Ο θερισμός με το δρεπάνι δεν ήταν μόνο αγροτική εργασία, αλλά ήταν μάθημα ζωής. Μέσα στον καυτό ήλιο μάθαμε πως το ψωμί δεν είναι αυτονόητο, αλλά καρπός μόχθου, συνεργασίας και υπομονής. Κάθε δεμάτι σιταριού έκρυβε τον ιδρώτα μιας οικογένειας και τη βεβαιότητα πως η γη ανταμείβει όσους τη σέβονται και την υπηρετούν.

                                          2.Το ηλιοβασίλεμα στη θάλασσα

          Το ελληνικό ηλιοβασίλεμα και ιδιαίτερα αυτό που ο ήλιος χάνεται-σβήνει στη θάλασσα είναι μια σιωπηλή συμφωνία ανάμεσα στον άνθρωπο και τη φύση. Οι χρωματισμοί του ουρανού και της θάλασσας υπενθυμίζουν πως η ομορφιά δεν αγοράζεται ούτε κατασκευάζεται. Προσφέρεται απλόχερα σε όποιον ξέρει να σταματά, να παρατηρεί και να αφήνει την ψυχή του να ταξιδεύει μαζί με τον ήλιο.

                                     3. Ο καφές δίπλα στη θάλασσα

        Ένας καφές δίπλα στο κύμα αξίζει περισσότερο από πολλές πολυτέλειες. Είναι η στιγμή που ο χρόνος επιβραδύνει, οι σκέψεις ηρεμούν και η συντροφιά αποκτά ουσία. Εκεί αντιλαμβάνεσαι πως η ευτυχία δεν βρίσκεται στα μεγάλα γεγονότα, αλλά στις μικρές, αυθεντικές στιγμές που μοιραζόμαστε με αγαπημένους ανθρώπους.

                                                      4. Η παγωμένη μπύρα

            Η παγωμένη μπύρα έγινε για μένα το ανεπίσημο σύμβολο του καλοκαιριού. Δεν είναι απλώς ένα ποτό, αλλά η επιβράβευση μετά από μια γεμάτη ημέρα, η χαλάρωση ύστερα από τον μόχθο και η απόλαυση της στιγμής. Γιατί το καλοκαίρι πρέπει να το ζεις με όλες τις αισθήσεις, ώστε κάθε εμπειρία να γίνεται πολύτιμη ανάμνηση.

                                          5. Ένα βιβλίο στην ξαπλώστρα

          Φυσικά, καλοκαίρι σημαίνει και ένα βιβλίο που ταξιδεύει τον νου πέρα από τους ορίζοντες των διακοπών, γεννώντας σκέψεις, ερωτήματα και προβληματισμούς για τον άνθρωπο, τη φύση, την κοινωνία και το νόημα της ζωής. Στην εποχή της ταχύτητας, της εικόνας, της Τεχνητής Νοημοσύνης και της συχνά κατευθυνόμενης ενημέρωσης, η ανάγνωση ενός βιβλίου αποτελεί μια μικρή πράξη ελευθερίας, αυτογνωσίας και ουσιαστικής πνευματικής ανάπαυσης. Αν μάλιστα οι σελίδες του προσφέρουν αφορμές για ουσιαστικό διάλογο με τον εαυτό μας, όπως επιχειρούν και οι «Πνευματικές Περιπλανήσεις», τότε το καλοκαιρινό ταξίδι αποκτά ακόμη βαθύτερο νόημα.

            Τελικά, τα καλοκαίρια μας είναι οι μικρές και οι μεγάλες στιγμές που χαρίζουν νόημα στη ζωή και πλάθουν αθόρυβα τον χαρακτήρα μας. Είναι οι εικόνες που αποθηκεύονται στη μνήμη και γίνονται πολύτιμο απόθεμα εμπειριών, συγκίνησης και σοφίας. Ο άνθρωπος δεν είναι παρά οι αλλεπάλληλες επιχωματώσεις των βιωμάτων του: Ο ιδρώτας του θερισμού, η γαλήνη ενός ηλιοβασιλέματος, η συντροφιά ενός καφέ δίπλα στη θάλασσα, η δροσιά μιας παγωμένης μπύρας και ένα βιβλίο στην ξαπλώστρα λειτουργούν ως γέφυρες ανάμεσα στο χθες και στο διαρκές παρόν. 

              Η προσωπική μας ζωή-ιστορία χτίζεται ανάμεσα στον μόχθο και την απόλαυση, στις δυσκολίες και στις διακοπές. Και ίσως αυτή να είναι η πιο αληθινή ουσία κάθε καλοκαιριού.