ΙΔΕΟπολις

  «Άλλως τε και τας επιδόσεις ίσμεν γιγνομένας και των τεχνών και των άλλων απάντων ου δια τους εμμένοντας τοις καθεστώσιν, αλλά δια τους επανορθούντας και τολμώντας αεί τι κινείν των μη καλώς εχόντων» (Ισοκράτους, Ευαγόρας «Εξάλλου, ξέρουμε ότι η πρόοδος και στις τέχνες και σ’ όλα τα άλλο συντελείται όχι εξαιτίας αυτών που μένουν προσκολλημένοι στα παραδομένα, αλλά εξαιτίας εκείνων που διορθώνουν και τολμούν πάντα κάτι ν’ αλλάξουν απ’ αυτά που παρουσιάζουν λάθη») .               Η παραπάνω θέση – ύμνος του Ισοκράτη στο υποκείμενο της αλλαγής δικαιώνει την άποψη του Walter Bagehot που διατύπωσε το 1872: «Οι αρχαίοι δεν διέθεταν την έννοια για την πρόοδο∙   δηλαδή όχι μόνο δεν απέρριπταν απλώς την ιδέα, αλλά, ακόμη περισσότερο, δεν την είχαν καν διανοηθεί» .             Όσο κι αν αυτή η άποψη ενέχει στοιχεία υπερβολής, αποτυπώνει μια πραγματικότητα με την οποία ...

  «Απ’ όσα έκαμα κι απ’ όσα είπα/ να μη ζητήσουνε να βρουν ποιος ήμουν./ … Οι πιο απαρατήρητές μου πράξεις/ και τα γραψίματά μου τα πιο σκεπασμένα/ από εκεί μονάχα θα με νιώσουν» (Κ. Καβάφης, «Κρυμμένα» )   Ο Αλεξανδρινός ποιητής σε μια έκρηξη ειλικρίνειας και αυτογνωσίας προτρέπει τους πιθανούς αναγνώστες του να αναζητήσουν την ταυτότητά τους όχι τόσο στα εμφανή αλλά στα αφανή και στα «κρυμμένα» . Κι αυτό γιατί ο άνθρωπος ως οντότητα δεν συνιστά μία αυτοφυή και απόλυτα γενετικά προγραμματισμένη ύπαρξη, αλλά προϊόν ποικίλων παραγόντων και στοιχείων. Παράγοντες και στοιχεία που καθορίζουν καταλυτικά την ταυτότητά μας και κατ’ ακολουθίαν τις επιλογές μας.   Στους παράγοντες αυτούς ανήκουν το ευρύτερο περιβάλλον (οικονομικό, κοινωνικό, πολιτικό, πολιτιστικό, γλωσσικό…), το επάγγελμα, το αξιακό σύστημα, οι ιδεολογικές καταβολές, τα προσωπικά βιώματα και εμπειρίες, η οικογένεια, η παρέα και φυσικά κάποια πρόσωπα που έτυχε να βρίσκονται κοντά μας . Ο κατάλογος ...