Ο “πίθηκος” του Δαρβίνου φοβίζει και διχάζει ακόμη…

 

            *Γράφει ο Ηλίας Γιαννακόπουλος, Blog "ΙΔΕΟπολις"

      &.Ο άνθρωπος προϊόν "Φυσικής Επιλογής" ή ενός "Θεϊκού Σχεδίου ;΄΄

         «Δεν θα ντρεπόμουν αν είχα για πρόγονο έναν πίθηκο. Θα ντρεπόμουν όμως να κατάγομαι από άνθρωπο που χρησιμοποιεί τις πνευματικές του ικανότητες για να συσκοτίζει την αλήθεια.» (Thomas H. Huxley). 

        «Γιατί είναι ο Δαρβίνος επιστήμη; Αποδεικνύεται ότι είμαστε από μαϊμούδες; Ξέρετε τι βλασφημία είναι να λέτε ότι έχουμε κοινό πρόγονο;»(Δ. Νατσιός, πρόεδρος του κόμματος “ΝΙΚΗ”)

          Και ξαφνικά στη χώρα μας και ως εάν είχαμε λύσει  όλα  τα  άλλα προβλήματα (πολιτικά, οικονομικά, εθνικά,,,) και για να μην πέσουμε στον  λήθαργο από τη ραστώνη της καθημερινότητας είπαμε να ασχοληθούμε με κάτι πιο ενδιαφέρον κι ας είναι λίγο μπαγιάτικο. Και όταν υπάρχει η αιτία η αφορμή εύκολα βρίσκεται. Κι έτσι τις τελευταίες μέρες στα social media κυριάρχησε το θέμα της "Θεωρίας της Εξέλιξης" του Δαρβίνου με τις αντιμαχόμενες πλευρές να ανασύρουν παλιά και νέα επιχειρήματα για να πείσουν για το δικό τους δίκιο.
        Αιτία και αφορμή για την αντιμαχία μεταξύ υπερασπιστών και κατηγόρων-αρνητών-πολέμιων του Δαρβίνου και της θεωρίας του περί εξέλιξης στάθηκαν οι δηλώσεις του προέδρου του κόμματος της "ΝΙΚΗΣ" στην τηλεόραση.

           Ειδικότερα οι θέσεις που εξέφρασε ο κ. Νατσιός και που πυροδότησαν τις σχετικής συζητήσεις μεταξύ άλλων είναι και οι:   

         {«Είμαστε Χριστιανοί Ορθόδοξοι και καμαρώνουμε γι’ αυτό. Γιατί είναι ο Δαρβίνος επιστήμη; Αποδεικνύεται ότι είμαστε από μαϊμούδες; Ξέρετε τι βλασφημία είναι να λέτε ότι έχουμε κοινό πρόγονο;». 

           «Εμείς έχουμε έναν κοινό πρόγονο, τον Αδάμ και την Εύα, που μας τους έδωσε ο Θεός. Η Ορθόδοξη Εκκλησία δεν δέχεται τη θεωρία της εξέλιξης, εμείς είμαστε τέκνα πιστά. Αν δεχθείς ότι ο άνθρωπος κατάγεται από ζώο, λες ότι το ίδιο ισχύει και για την Παναγία άρα και ο Χριστός που γεννήθηκε από την Παναγία, είναι ζώο», είπε επίσης ο κ. Νατσιός.

        Ο κ. Νατσιός υποστήριξε επίσης ότι «δεν μπορείς να είσαι Χριστιανός Ορθόδοξος και να δέχεσαι τη δαρβινική θεωρία», τονίζοντας πως «στην Ορθοδοξία δεν υπάρχει το «πίστευε και μη ερεύνα»» και ότι «θεωρίες που ανατρέπουν τα πάντα είναι βλασφημίες»}

        Δεν γνωρίζω ποιος πρέπει να ανησυχεί ή να μελαγχολεί περισσότερο με τις θέσεις του κ. Νατσιού.

             Η εκπαίδευση που είχε στους κόλπους της έναν δάσκαλο-εκφραστή των παραπάνω απόψεων, η Βουλή που σιτίζει τον εκφραστή ενός ακραίου πολιτικού συντηρητισμού, η  Εκκλησία που "ευλογεί"  τον αρνητή κάθε λογικής στο όνομα της Πίστης και των αληθειών της “Γένεσης”, η Κοινωνία που συντηρεί ακόμη στους κόλπους της τα απομεινάρια ενός εκπροσώπου του μεσαιωνικού σκοταδισμού ή η Επιστήμη που για μια ακόμη φορά χρεώνεται την αδυναμία της να πείσει για τον απελευθερωτικό χαρακτήρα της Γνώσης.
         Για άλλη μία φορά η Λογική συγκρούεται με την Πίστη και η Σκέψη με τις απόλυτες μονολιθικές Αλήθειες. Τα επιχειρήματα υποχωρούν μπροστά στον φανατισμό και τον δογματισμό. Η Επιστήμη αγνοείται,  λοιδορείται και αντ' αυτής γίνονται άκριτα αποδεκτές κάποιες λογικά αστήρικτες-έωλες θέσεις.
         Μπορεί η "Θεωρία της Εξέλιξης" του Δαρβίνου να μην κατακεραυνώνεται σήμερα από τους άμβωνες ως μία άθεη και επικίνδυνη Θεωρία, ωστόσο στην οθόνη κάποιοι τρόφιμοι του ανορθολογισμού την μεταφράζουν ως βλασφημία. 

          O Δαρβίνος με τη θεωρία του για την καταγωγή του ανθρώπου και τη θεωρία της εξέλιξης ίσως (για πολλούς) να άλλαξε ριζικότερα από τον Μαρξ και τον Φρόιντ την παγιωμένη εδώ και αιώνες αντίληψη που είχε ο άνθρωπος για τον εαυτό του (υλιστική θέαση του κόσμου για την ιστορική εξέλιξη των κοινωνιών {Μαρξ}/μελέτη του ασυνειδήτου {Φρόιντ},” Η Καταγωγή των Ειδών”, “Η Καταγωγή του Ανθρώπου” {Δαρβίνος}).

          Η σύγκρουση Επιστήμης και Θεολογίας-Εκκλησίας έχει ως αφετηρία μία λανθασμένη θέση. Όπως η Επιστήμη δεν μπορεί να απαντήσει για την ουσία και το σκοπό της ανθρώπινης ζωής (δεν είναι άλλωστε και το αντικείμενό της)  έτσι και η Θεολογία-Εκκλησία δεν μπορεί και δεν πρέπει να κρίνει ένα νόμο της Φύσης, την εξέλιξη, με βάση τα δόγματα της Γένεσης.

        “Η επιστήμη δεν μπορεί να απαντήσει σε ερωτήματα αξιών. Μπορεί να περιγράψει γεγονότα, όχι να θεμελιώσει το νόημά τους” (Χάιζενμπεργκ).

         Οι εκκλησιαστικοί παράγοντες αρνούνται να δεχτούν ότι ο άνθρωπος και ο κόσμος γενικότερα είναι προϊόν της “Φυσικής” επιλογής και όχι της “Θεικής”.

          Η Γένεση δεν είναι Βιολογία, όπως η Επιστήμη δεν είναι κάτι που έχει το "αλάθητο".

          Βέβαια ακούγοντας και τις δύο αντιμαχόμενες πλευρές νομίζεις πως ο άνθρωπος αντιπαρατίθεται με τον πίθηκο για το ποιος είναι ο πιο μακρινός πρόγονος του σημερινού ανθρώπου. Λάθος. Η σύγκρουση είναι μεταξύ των φανατικών αρνητών μιας επιστημονικής θεωρίας (της εξέλιξης) στο όνομα της θρησκευτικής Πίστης και των ιερών αληθειών της ΓΕΝΕΣΗΣ από τη μία πλευρά και των υπέρμαχων της Επιστήμης και της  λογικής ερμηνείας της λειτουργίας του κόσμου (και φυσικά της πορείας-εξέλιξης της ανθρώπινης ζωής ) από την άλλη πλευρά.

          Για μία ακόμη φορά η Πίστη αντιμάχεται τη Σκέψη,  τη Λογική και την Απόδειξη.

         Επειδή, όμως, είναι μάταιο και ατελέσφορο να αναζητούμε τον μακρινό πρόγονό μας, αφού ούτε τον επιλέξαμε,  ούτε μπορούμε να τον αλλάξουμε, καλό θα είναι να γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι έτσι ώστε να αισθάνονται υπερήφανοι  οι απόγονοί μας για τον πρόγονό τους.

            Κι ενώ αυτές οι σκέψεις πολιορκούσαν το μυαλό μου βλέποντας-ακούγοντας τη συνέντευξη του κ. Νατσιού στην ΤV   ή διαβάζοντας τις αντιδράσεις στα social media ένα γεγονός-ιστορία αναδύθηκε από τα υπόγεια της μνήμης μου. Μία ιστορία-γεγονός που διάβασα πριν 20 χρόνια και σήμερα τη θυμήθηκα και την αναζήτησα στο διαδίκτυο.

          Είναι ένα γεγονός- ιστορία που σχετίζεται με τη διαχρονική απορία του ανθρώπου για την ταυτότητα του μακρινού του προγόνου και τον τρόπο με τον οποίο η κοινωνία αντέδρασε στη θέση του Δαρβίνου πως ο Πίθηκος είναι ο κοινός μας πρόγονος, όπως αυτή διατυπώθηκε με τη γνωστή θεωρία της "Εξέλιξης".

              Η στάση-θέση των δύο πρωταγωνιστών του ιστορικού αυτού επεισοδίου είναι ενδιαφέρουσα και ενέχει στοιχεία διαχρονικότητας στο βαθμό που σε αυτήν αντανακλάται και η στάση-θέση πολλών σύγχρονων ανθρώπων.

        {Το 1860 στην Οξφόρδη στο Μουσείο Φυσικής Ιστορίας του Πανεπιστημίου έγινε μία δημόσια επιστημονική συζήτηση της British Association for the Advancement of Science, για τη θεωρία του Δαρβίνου. Σε αυτήν παρών ήταν και ο ένθερμος υποστηρικτής του Δαρβίνου Τόμας Χένρι Χάξλεϋ (Thomas H. Huxley) .

          Αντίπαλός του ήταν ο επίσκοπος Σάμιουελ Γουίλμπερφορς, σφοδρός πολέμιος του Δαρβίνου, ο οποίος ειρωνικά ρώτησε τον Χάξλεϋ αν κατάγεται από τον πίθηκο «από την πλευρά της γιαγιάς ή του παππού». Τότε ο Χάξλεϋ του απάντησε :

        “Δεν θα ντρεπόμουν αν είχα για πρόγονο έναν πίθηκο. Θα ντρεπόμουν όμως να κατάγομαι από άνθρωπο που χρησιμοποιεί τις πνευματικές του ικανότητες για να συσκοτίζει την αλήθεια”.

    Το ακροατήριο, σύμφωνα με μαρτυρίες, αντέδρασε με φωνές, γέλια και αποδοκιμασίες}.

           Αλήθεια πόσοι από εμάς σήμερα σε παρόμοια ερώτηση θα απαντούσαμε όπως ο Χάξλευ;