ΙΔΕΟπολις

                            "Και να που φτάσαμε εδώ / Χωρίς αποσκευές / Μα μ' ένα τόσο ωραίο φεγγάρι / Και εγώ ονειρεύτηκα έναν καλύτερο κόσμο / Φτωχή ανθρωπότητα, δεν μπόρεσες / ούτε ένα κεφαλαίο να γράψεις ακόμα / Σα σανίδα από θλιβερό ναυάγιο / ταξιδεύει η γηραιά μας ήπειρος" ( "Αλλά τα Βράδια", Ποίημα του Τάσου Λειβαδίτη, απαγγελία Γιώργου Μιχαλακόπουλου)                                                                  «Το αυγό»                 ΣΟΛΩΝ: Σε πενήντα χρόνια μπορούμε να γίνουμε ό,τι θέλουμε!                 ΛΟΥΚΑΣ: Δεν μπορούμε να γίνουμε ό.τι θέλουμε!       ...

                                    *Τα παιδιά-θύματα του Πολέμου   “Υπάρχουν πάντα δύο άνθρωποι σε κάθε φωτογραφία: Ο φωτογράφος και ο θεατής” ( Ansel Adams ).         Στην εποχή της Παγκόσμιας Αταξίας, της   Βίας, του Πολέμου, των μεγάλων Ανισοτήτων, του κύματος των Μεταναστών-Προσφύγων, της Τεχνητής Νοημοσύνης και του βασιλείου της Εικόνας καθημερινά   κατακλυζόμαστε από έναν ωκεανό Φωτογραφιών που προσπαθούν άλλοτε να αποτυπώσουν με πιστότητα την πραγματικότητα, άλλοτε να κατασκευάσουν τη δική τους πραγματικότητα και όχι σπάνια να διαμορφώσουν την ανθρώπινη συνείδηση.             Η Φωτογραφία πάντοτε είχε και έχει μία περίεργη σχέση με την πραγματικότητα (Φυσι...