ΙΔΕΟπολις

«Όλα τα ανθρώπινα πλάσματα έχουν τρεις ζωές: τη δημόσια, την ιδιωτική και τη μυστική». (Γκαμπριέλ Μαρκές)   Όλοι λίγο πολύ νιώθουν ότι βρίσκονται σε μία εμπόλεμη ζώνη . Δεν αγωνιούν μόνο για την επιβίωσή τους από τις «σφαίρες» του εχθρού, αλλά αναζητούν τρόπους προστασίας και της ιδιωτικής τους ζωής . Στον ολοένα και περισσότερο διασυνδεδεμένο και on line κόσμο μας είναι δύσκολο να προστατεύσεις εκείνο το κομμάτι της ζωής σου που συνιστά το απόλυτο της ελευθερίας σου. Η ιδιωτικότητα απειλείται και τα στοιχεία που την συνθέτουν τείνουν να γίνουν δημόσια «εικόνα» και «ανάγνωσμα» .   Ο «Μεγάλος Αδελφός» και η άμετρη «ηδονοβλεψία» τείνουν να καταργήσουν το προσωπικό μας «άσυλο» και να σκυλεύσουν   ό,τι ιδιωτικό και απόρρητο υπάρχει σε αυτό. Οι ιδιωτικές στιγμές θυσιάζονται στο βωμό της εμπορευματοποίησης και των πολιτικών σκοπιμοτήτων. «Τα εν οίκω μη εν δήμω» των αρχαίων παραβλέπονται και όλοι – κράτος...

ΚΕΙΜΕΝΟ 1 Ο οίκος και ο δήμος 1. Μέσα στην πορεία της εξέλιξής του, κάποτε ο άνθρωπος αισθάνθηκε την ανάγκη να κρατάει κάποια κομμάτια της ζωής του μόνο για τον εαυτό του, μακριά από τα βλέμματα των τρίτων. Το δικαίωμα στο απόρρητο του ιδιωτικού βίου δεν έχει αρχαίες ρίζες όπως άλλωστε δεν έχει και η ίδια η διάκριση μεταξύ ιδιωτικού και δημόσιου βίου. Στις μέρες μας πάντως – και από αρκετά χρόνια – η διάκριση έχει πάρει σαφέστατα περιγράμματα και το δικαίωμα κατοχυρώνεται και από το Σύνταγμα και από τους νόμους με πληθώρα διατάξεων.   2. Σωστά θεωρείται ότι η περιφρούρηση μιας σφαίρας απορρήτου στον ιδιωτικό βίο είναι αναγκαία για την ανάπτυξη και την εκδήλωση της ανθρώπινης προσωπικότητας: ο στοχασμός και ο ρεμβασμός, η αυτογνωσία και ο σχεδιασμός της ζωής, η έξαρση και η ψυχαγωγία, ο έρωτας και η δημιουργία συχνά απαιτούν μια μοναξιά – οι άλλοι δεν έχουν θέση ως τρίτοι, καμιά φορά ούτε ως δεύτεροι. 3. Ο κατάλογος εκείνων που απειλούν τον ιδιωτικό χώρο του ...