"ΓΛΩΣΣΟδρόμιον: Η περιπέτεια των Λέξεων

 

      &. Γράφει ο Ηλίας Γιαννακόπουλος, Blog "ΙΔΕΟπολις"

 "Μία λέξη και όλα σώζονται, μία λέξη και όλα χάνονται" (Μπρετόν).

                                                     ΒΙΒΛΙΟ-παρουσίαση

        Κυκλοφόρησε από τις Εκδόσεις Σταμούλη, Θεσσαλονίκη, Ιούλιος 226, το νέο μου (5ο) βιβλίο "ΓΛΩΣΣΟδρόμιον".

            Στο βιβλίο μου αυτό αναζητείται στις "υπόγειες διαδρομές της Γλώσσας μας" το "ΈΤΥΜΟΝ" των Λέξεών μας. Δηλαδή, το ριζικό σύστημα της Γλώσσας μας-των Λέξεων και η "Αλήθεια" τους (ετυμολογία).

          Βέβαια, ίσως διερωτηθεί κάποιος για ποιο σκοπό χρειάζεται να γνωρίζουμε το "ΈΤΥΜΟΝ" (ετυμολογία-αλήθεια) των λέξεων, αφού μπορούμε και επικοινωνούμε άνετα με τους συνανθρώπους μας;

          Επικοινωνούμε ναι, συνεννοούμαστε όμως; Γιατί άλλο επικοινωνία κι άλλο συνεννόηση. Η συνεννόηση προϋποθέτει την ικανότητα των ανθρώπων να εκφράζουν με ενάργεια και καθαρότητα (νοηματική ακρίβεια) την Σκέψη, τα συναισθήματά τους και τη Βούλησή τους.

          Πέραν των άλλων η σωστή γνώση και χρήση του νοηματικού φορτίου των λέξεων φανερώνει και την πνευματικότητα του ατόμου, στοιχείο που τον διαφοροποιεί από όλους εκείνους που βρίσκονται σε νοηματικές πλάνες στο βαθμό που χρησιμοποιούν λανθασμένα τις λέξεις.

        Εξάλλου ο Αντισθένης το είχε επισημάνει από παλιά: "Αρχή Σοφίας η των Ονομάτων Επίσκεψις" (δηλαδή, η Σοφία και η Παιδεία του ανθρώπου είναι συνάρτηση της ικανότητάς του να γνωρίζει σωστά το νοηματικό φορτίο των λέξεων που χρησιμοποιεί για να σκεφτεί και να εκφράσει τις σκέψεις του).

            Και μην ξεχνάμε πως ισχύει απόλυτα η αιτιοκρατική-διαλεκτική σχέση Γλώσσας-Λέξης με τη Σκέψη, όπως αυτήν την περιέγραψε παραστατικά με ένα φύλλο χαρτιού και ο Φερντινάν ντε Σωσσύρ. Κι αυτό γιατί "Σκεφτόμαστε με Λέξεις κι εκφράζουμε τη Σκέψη μας με Λέξεις".

                                         

          Πόσες και πόσες παρεξηγήσεις δεν έγιναν εξαιτίας της λανθασμένης χρήσης κάποιων όρων-λέξεων. Ακόμη και διπλωματικές κρίσεις προκλήθηκαν μεταξύ Κρατών εξαιτίας μιας ατυχούς χρήσης λέξεων.

        Επειδή, επομένως, "Η Λέξη είναι το όχημα-ένδυμα της Σκέψης", κρίνεται επιβεβλημένο να εστιάζουμε στο "ΕΤΥΜΟΝ" των Λέξεων, γιατί εκτός των άλλων αυτή η εστίαση προάγει όχι μόνον την ποιότητα της επικοινωνίας μας, αλλά εμπλουτίζει και τον χαρακτήρα μας με στοιχεία που μας βοηθούν να επιβιώσουμε με ασφάλεια σε ένα άξενο περιβάλλον.

          Σημειωτέον, επίσης, πως οι Λέξεις-Γλώσσα δεν συνιστούν μόνον τα πιο αποτελεσματικά εργαλεία επικοινωνίας, αλλά και πυρηνικό στοιχείο της ταυτότητάς μας-Ύπαρξης.

                "Είμαστε οι Λέξεις με τις οποίες Σκεφτόμαστε!!!"

         Αν, δηλαδή, γνωρίζαμε άλλες λέξεις θα σκεφτόμασταν διαφορετικά, θα πράτταμε διαφορετικά...θα ήμασταν άλλοι άνθρωποι. Τόσο απλά και τόσο σίγουρα για το ρόλο των Λέξεων στη διαμόρφωση της ζωής μας.

          Επιπρόσθετα ο κόσμος μας με άλλες λέξεις θα ήταν διαφορετικός, αφού τα όριά του αυτές τα ορίζουν σύμφωνα και με την εμβληματική θέση-φράση "Τα Όρια της Γλώσσας μας σημαίνουν-ορίζουν τα όρια του Κόσμου μας" (Βιτγκενστάιν). Αυτό που δεν χωρά σε μία λέξη ή που δεν μπορεί να ειπωθεί με λέξη είναι σαν να μην υπάρχει…

         Να, λοιπόν, γιατί η γνώση του "ΈΤΥΜΟΥ" των λέξεών μας δεν προάγει μόνον το πνεύμα μας, δεν διευκολύνει μόνον την επικοινωνία μας αλλά επιτελεί και κοινωνικό έργο, αφού η συνεννόηση και η κοινή αντίληψη-ερμηνεία της πραγματικότητας συμβάλλει στην κοινωνική ευρυθμία και ισορροπία.

           Να μην ξεχνάμε, επίσης, πως η διαδικασία της κοινωνικοποίησης είναι δομημένη πάνω σε λέξεις που αποτυπώνουν με ενάργεια τα "κοινωνικά πρέπει" και το κυρίαρχο Ηθικό Σύστημα.

         Έτσι από όλα τα παραπάνω αποδεικνύεται η αξία της γνώσης του "ΈΤΥΜΟΥ" των λέξεών μας αφού εκτός των άλλων μας προστατεύει κι από λεκτικές συμπεριφορές του τύπου "Ο πάτερ της ενορίας μας είναι ηθικό στοιχείο". Φράσεις- συμπεριφορές που παραβιάζουν και τους στοιχειώδεις κανόνες της αισθητικής μιας γλωσσικής κοινότητας.

         Οι λέξεις ποιούν Ήθος και μας διαμορφώνουν. Μας διαφοροποιούν από τους άλλους αναδεικνύοντας τη μοναδικότητά μας.

 

         "Τα μέταλλα αναγνωρίζονται από τον ήχο τους και οι άνθρωποι από τις Λέξεις τους" (graffiti).